Spis treści

Rozdział 1. Geneza koncepcji Prokuratury Europejskiej

1.1. Rozwój ochrony instytucjonalnej interesów finansowych WE

1.1.1. Zwalczanie nadużyć i kontrola budżetowa w ramach EWWiS i EWG

1.1.2. Autonomia finansowa Wspólnot Europejskich

1.1.3. Trybunał Obrachunkowy

1.1.4. Aktywność Parlamentu Europejskiego po 1979 r.

1.1.5. Utworzenie jednostki ds. zwalczania nadużyć – UCLAF

1.1.6. Traktat z Maastricht – uprawnienia śledcze Parlamentu Europejskiego

1.2. Ewolucja instrumentów ochrony prawnej interesów finansowych WE

1.2.1. System sankcji administracyjnych w rozporządzeniach sektorowych

1.2.2. Projekt rewizji traktatów (1976): prawnokarna ochrona interesów finansowych WE – koncepcja asymilacji norm prawa krajowego

1.2.3. Ewolucja kompetencji WE w dziedzinie prawa karnego materialnego a obowiązek lojalnej współpracy państw członkowskich

1.2.4. Traktat z Maastricht – zasada asymilacji w prawie pierwotnym

1.2.5. Mankamenty dychotomii ochrony prawnej interesów finansowych WE pod rządami TUE

Rozdział 2. Ewolucja koncepcji Prokuratury Europejskiej

2.1. Prokuratura Europejska w projekcie Corpus Iuris

2.2. Traktat z Amsterdamu a perspektywa ustanowienia Prokuratury Europejskiej

2.3. Prokuratura Europejska w raporcie Komisji Niezależnych Ekspertów

2.4. Propozycja Prokuratury Europejskiej zgłoszona podczas konferencji międzyrządowej w Nicei (IGC 2000)

2.5. Projekt dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prawnokarnej ochrony interesów finansowych WE (pierwsza dyrektywa PIF)

2.6. Zielona księga dotycząca ochrony interesów finansowych WE i ustanowienia Prokuratora Europejskiego

2.6.1. Struktura i status Prokuratury Europejskiej

2.6.2. Zasady prowadzenia postępowań karnych

2.6.3. Zamknięcie dochodzenia i postępowanie przed sądem

2.6.4. Sądowa kontrola czynności Prokuratora Europejskiego

2.7. Prokuratura Europejska w Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy

2.8. Prokuratura Europejska w Traktacie z Lizbony

2.9. Program sztokholmski – decyzja o powołaniu Prokuratury Europejskiej

Rozdział 3. Prokuratura Europejska w świetle założeń wniosku legislacyjnego Komisji Europejskiej

3.1. Status i struktura Prokuratury Europejskiej

3.1.1. Prokurator Europejski – tryb wyboru, kompetencje i gwarancje niezależności

3.1.2. Delegowani prokuratorzy europejscy – tryb wyboru, kompetencje i gwarancje niezależności

3.2. Właściwość rzeczowa Prokuratury Europejskiej

3.2.1. Zwalczanie przestępstw przeciwko interesom finansowym UE

3.2.2. Dyrektywa PE i Rady 2017/1371/UE w sprawie zwalczania nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii za pośrednictwem prawa karnego

3.2.3. Kompetencja pomocnicza

3.2.4. Kompetencja Prokuratury Europejskiej w zakresie zwalczania poważnej przestępczości transgranicznej

3.3. Postępowania karne prowadzone przez Prokuraturę Europejską

3.3.1. Wszczęcie i przebieg dochodzenia

3.3.2. Katalog czynności dochodzeniowych Prokuratury Europejskiej

3.3.3. Gwarancje procesowe i sądowa kontrola czynności Prokuratury Europejskiej

3.3.4. Zasada dopuszczalności dowodów w sprawach transgranicznych

3.3.5. Zamknięcie dochodzenia i wniesienie aktu oskarżenia do sądu

3.3.6. Umorzenie postępowania i tzw. transakcja z podejrzanym

3.4. Stosunki Prokuratury Europejskiej z jej partnerami

3.4.1. Eurojust

3.4.2. Europol

3.4.3. OLAF

3.5. Ochrona danych osobowych przetwarzanych przez Prokuraturę Europejską

3.6. Przepisy finansowe dotyczące Prokuratury Europejskiej

3.7. Personel i siedziba Prokuratury Europejskiej

Rozdział 4. Proces legislacyjny nad wnioskiem Komisji w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej

4.1. „Żółta kartka” parlamentów narodowych dla wniosku Komisji

4.2. Prace legislacyjne w Radzie Unii Europejskiej

4.2.1. Prezydencja litewska (lipiec–grudzień 2013 r.)

4.2.2. Prezydencja grecka (styczeń–czerwiec 2014)

4.2.3. Prezydencja włoska (lipiec–grudzień 2014 r.)

4.2.4. Prezydencja łotewska (styczeń–czerwiec 2015)

4.2.5. Prezydencja luksemburska (lipiec–grudzień 2015)

4.2.6. Prezydencja holenderska (styczeń–czerwiec 2016)

4.2.7. Prezydencja słowacka (lipiec–grudzień 2016)

4.2.8. Prezydencja maltańska (styczeń–czerwiec 2017)

4.3. Wszczęcie traktatowej procedury wzmocnionej współpracy

4.4. Procedura zgody Parlamentu Europejskiego i przyjęcie rozporządzenia Rady wdrażającego wzmocnioną współpracę

Rozdział 5. Prokuratura Europejska w kontekście wzmocnionej współpracy oraz istniejących obszarów kontrowersji konstytucyjnych

5.1. Prokuratura Europejska w świetle rozporządzenia Rady (UE) nr 2017/1939 wdrażającego wzmocnioną współpracę

5.1.1. Struktura organizacyjna i zasady funkcjonowania Prokuratury Europejskiej

5.1.2. Właściwość rzeczowa Prokuratury Europejskiej i jej wykonywanie

5.1.3. Postępowania przygotowawcze prowadzone przez Prokuraturę Europejską

5.1.4. Wniesienie aktu oskarżenia i działania alternatywne wobec oskarżenia

5.1.5. Kwestie problematyczne wynikające z wdrożenia wzmocnionej współpracy

5.2. Obszary kontrowersji konstytucyjnych związanych z ustanowieniem Prokuratury Europejskiej

5.2.1. Ograniczenie kompetencji Trybunału Sprawiedliwości w zakresie kontroli czynności Prokuratury Europejskiej

5.2.2. Podstawa prawna dyrektywy PIF a ratione materiae Prokuratury Europejskiej

5.2.3. Szczególny tryb wdrożenia wzmocnionej współpracy w dziedzinie Prokuratury Europejskiej

5.2.4. Kompetencja Trybunału Sprawiedliwości w zakresie skracania kadencji Europejskiego Prokuratora Generalnego a zasada równowagi instytucjonalnej