Spis treści

Rozdział I. Zagadnienia wprowadzające

1. Cel i metoda badawcza

2. Pojęcie konkurencji

3. Modele konkurencji wyróżnione ze względu na determinant dostępu do rynku

Rozdział II. Rozwiązania stosowane w wybranych państwach członkowskich Unii Europejskiej

1. Organizacja i finansowanie pasażerskich przewozów kolejowych w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

2. Organizacja i finansowanie pasażerskich przewozów kolejowych w Republice Federalnej Niemiec

Rozdział III. Konkurencja na rynku pasażerskich przewozów kolejowych

1. Umożliwienie konkurencji na rynku świadczenia usług transportu kolejowego. Przedsiębiorstwa pionowo zintegrowane i monopol naturalny

2. Rozdzielenie działalności polegającej na zarządzaniu infrastrukturą kolejową i świadczeniu usług przewozowych (unbundling)

2.1. Rodzaje unbundlingu

2.2. Modele unbundlingu występujące w Europie

2.3. Unbundling w prawie Unii Europejskiej

2.4. Unbundling w prawie polskim

2.4.1. Zapewnienie niezależności personalno-decyzyjnej PKP PLK S.A. (unbundling funkcjonalny)

2.4.2. Przejęcie własności PKP PLK S.A. przez Skarb Państwa (unbundling własnościowy)

2.4.3. PKP PLK S.A. jako podmiot administrujący

3. Dostęp przewoźników do infrastruktury kolejowej

3.1. Pojęcie infrastruktury kolejowej

3.2. Dostęp do infrastruktury kolejowej w przepisach prawa UE

3.2.1. Dostęp do infrastruktury w celu świadczenia międzynarodowych przewozów kolejowych w przepisach prawa Unii Europejskiej

3.3. Dostęp do infrastruktury kolejowej w przepisach prawa polskiego

3.3.1. Okres przejściowy

3.3.2. Dostęp do infrastruktury w celu świadczenia międzynarodowych przewozów kolejowych w przepisach prawa polskiego

3.3.3. Dostęp do infrastruktury dla przewoźnika świadczącego usługi publiczne

3.3.4. Otwarty dostęp

3.3.5. Dostęp do infrastruktury w celu świadczenia przewozów okazjonalnych

Rozdział IV. Konkurencja o rynek pasażerskich przewozów kolejowych

1. Rozwiązania z zakresu konkurencji o rynek na poziomie prawa UE

2. Rozporządzenie nr 1370/2007

2.1. Zakres zastosowania rozporządzenia nr 1370/2007

2.2. Zasady powierzania umów o świadczenie usług publicznych

2.3. Stosunek pomiędzy dyrektywami zamówieniowymi i rozporządzeniem nr 1370/2007

2.4. Sposoby wyboru podmiotu świadczącego usługi publiczne w rozporządzeniu nr 1370/2007

2.5. Zasady powierzania umów o świadczenie usług publicznych w rozporządzeniu nr 1370/2007

2.5.1. Wybór podmiotu świadczącego usługi w drodze procedury przetargowej

2.5.2. Powierzenie świadczenia usług podmiotowi wewnętrznemu

2.5.2.1. Kształtowanie się pojęcia podmiotu wewnętrznego w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości

2.5.2.2. Podmiot wewnętrzny w rozporządzeniu nr 1370/2007

2.5.3. Inne przypadki, w których możliwe jest bezpośrednie powierzenie umowy o świadczenie usług publicznych

2.5.4. Okres przejściowy

2.5.5. Środki odwoławcze

3. Rozwiązania z zakresu konkurencji o rynek na poziomie prawa polskiego

4. Ustawa o publicznym transporcie zbiorowym

4.1. Samodzielne świadczenie usług przez organizatora

4.2. Powierzenie umowy o świadczenie usług publicznych

4.2.1. Powierzenie umowy o świadczenie usług publicznych przyjmującej formę koncesji na usługi

4.2.2. Bezpośrednie powierzenie umowy o świadczenie usług publicznych podmiotowi wewnętrznemu

4.2.3. Bezpośrednie powierzenie umowy o świadczenie usług publicznych o niewielkim zakresie oraz w ramach środków nadzwyczajnych

4.2.4. Bezpośrednie powierzenie umowy o świadczenie usług publicznych w transporcie kolejowym

4.2.5. Przepisy szczególne dotyczące specyfikacji istotnych warunków zamówienia

4.2.6. Obowiązki publikacyjne

4.2.7. Kontrola decyzji organizatorów dotyczących powierzania umów o świadczenie usług publicznych

Rozdział V. Finansowanie usług publicznych. Rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych a zakaz udzielania pomocy publicznej, o którym mowa w art. 107 ust. 1 TFUE

1. Występowanie pomocy publicznej w finansowaniu usług publicznych – pojęcie pomocy publicznej. Modele finansowania usług publicznych

2. Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Altmark

2.1. Praktyka orzecznicza Trybunału Sprawiedliwości poprzedzająca orzeczenie w sprawie Altmark

2.2. Mechanizm oceny rekompensat pod kątem przepisów o pomocy publicznej określony w orzeczeniu w sprawie Altmark

2.3. Pierwsze kryterium orzeczenia w sprawie Altmark

2.4. Drugie kryterium orzeczenia w sprawie Altmark – parametry obliczenia rekompensaty

2.5. Trzecie kryterium orzeczenia w sprawie Altmark – określenie wysokości rekompensaty

2.6. Pierwsza część czwartego kryterium orzeczenia w sprawie Altmark – wybór przedsiębiorstwa świadczącego usługi w drodze procedury udzielania zamówień publicznych, gwarantującej wybór podmiotu zdolnego do świadczenia usług po najniższym koszcie dla społeczeństwa

2.7. Druga część czwartego kryterium orzeczenia w sprawie Altmark – określenie wysokości rekompensaty w oparciu o analizę kosztów typowego, dobrze zarządzanego przedsiębiorstwa, dysponującego odpowiednimi środkami transportu

3. Rekompensata jako pomoc publiczna zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 93 TFUE oraz rozporządzenia nr 1370/2007

3.1. Artykuł 93 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

3.2. Rozporządzenie nr 1370/2007

3.2.1. Określenie wielkości rekompensaty

3.2.2. Obowiązek prowadzenia rozdzielnej rachunkowości

3.2.3. Wyłączenie rekompensat zgodnych z rozporządzeniem nr 1370/2007 spod obowiązku notyfikacji Komisji Europejskiej

3.2.4. Pomoc publiczna w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych a przepisy prawa polskiego

4. Zakończenie i wnioski