Spis treści

1. Ewolucja współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych między państwami członkowskimi WE/UE. Wprowadzenie

1.1. Początki współpracy w sprawach karnych

1.2. Współpraca w sprawach karnych państw członkowskich Wspólnot Europejskich w latach 1975−1992

1.2.1. Działalność Grupy TREVI

1.2.2. Kolejne próby prawnego uregulowania współpracy

1.2.3. Współpraca w ramach systemu Schengen

1.3. Ustanowienie Unii Europejskiej − III filar UE

1.4. Reformy traktatowe w III filarze UE – Traktat z Amsterdamu i Traktat z Nicei

1.5. Traktat z Lizbony

1.6. Wytyczne Rady Europejskiej. Od Tampere do Sztokholmu

1.6.1. Program z Tampere i program haski

1.6.2. Program sztokholmski

2. Instrumenty prawne

2.1. Wprowadzenie

2.2. Katalog aktów prawnych w dawnym III filarze Unii Europejskiej

 2.2.1. Decyzje ramowe

2.2.2. Decyzje

2.2.3. Konwencje

2.2.4. Wspólne stanowiska

2.2.5. Umowy z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi

2.3. Obecny katalog aktów prawnych w ramach współpracy w sprawach karnych

2.3.1. Rozporządzenia

2.3.2. Dyrektywy

2.3.3. Decyzje

2.3.4. Soft law

2.3.5. Zawieranie umów międzynarodowych

2.4. Protokół nr 36 w sprawie postanowień przejściowych

3. Zagadnienia instytucjonalne

3.1. Zakres kompetencji i rola instytucji

3.1.1. Rada Unii Europejskiej

3.1.2. Rada Europejska

3.1.3. Komisja Europejska

3.1.4. Parlament Europejski

3.1.5. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

3.1.5.1. Zmiany kompetencji ETS w Traktacie z Lizbony

3.1.5.2. Przepisy przejściowe

3.1.5.3. Pilny tryb prejudycjalny

3.2. Inne organy uczestniczące w procesie decyzyjnym

3.2.1. COREPER II

3.2.2. Komitet Koordynacyjny − CATS

3.2.3. Stały Komitet Bezpieczeństwa Wewnętrznego – COSI

3.2.4. Grupy robocze

3.2.5. Grupa Radców JHA

3.2.6. Przyjaciele Prezydencji

3.2.7. Komitet Mieszany − COMIX

3.2.8. Parlamenty narodowe

3.3. Specyfika procesu decyzyjnego

3.3.1. Dzielona inicjatywa prawodawcza i jej konsekwencje

3.3.2. Tryb jednomyślności

3.3.3. Hamulec bezpieczeństwa

3.3.4. Uproszczona procedura wzmocnionej współpracy

4. Instytucje wspomagające współpracę sądową w sprawach karnych Unii Europejskiej

4.1. Eurojust

4.2. Prokuratura Europejska

4.3. Europejska Sieć Sądowa (w sprawach karnych)

4.4. Sędziowie łącznikowi

4.5. Europejski Urząd do spraw Zwalczania Nadużyć Finansowych − OLAF

5. Metody współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych

5.1. Podstawy traktatowe

5.2. Zasada wzajemnego uznawania orzeczeń

5.2.1. Geneza i znaczenie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń

5.2.2. Model procedury wzajemnego uznawania orzeczeń

5.2.3. Charakter doktrynalny zasady wzajemnego uznawania

5.2.4. Wzajemne uznawanie orzeczeń niekończących postępowania

5.2.4.1. Europejski Nakaz Aresztowania

5.2.4.2. Wzajemne uznawanie decyzji dowodowych

5.2.4.2.1. Konwencja Unii Europejskiej o pomocy prawnej w sprawach karnych

5.2.4.2.2. Zabezpieczanie mienia i dowodów

5.2.4.2.3. Europejski Nakaz Dowodowy

5.2.4.2.4. Europejski Nakaz Dochodzeniowy (projekt)

5.2.4.3. Środki zapobiegawcze

5.2.5. Wzajemne uznawanie orzeczeń ostatecznych

5.2.5.1. Kary pieniężne

5.2.5.2. Konfiskata

5.2.5.3. Przekazywanie skazanych

5.2.5.4. Kary w zawieszeniu/probacja

5.2.5.5. Europejski Nakaz Ochrony (projekt)

5.2.6. Przyszłość zasady wzajemnego uznawania

5.2.7. Współpraca powiązana z zasadą wzajemnego uznawania orzeczeń

5.2.7.1. Uwzględnianie wyroków skazujących

5.2.7.2. Wymiana danych z rejestrów karnych

5.2.7.3. Ne bis in idem

5.3. Zapobieganie sporom o jurysdykcję i ich rozstrzyganie

5.4. Szkolenie sędziów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości

5.5. Ułatwianie współpracy między organami sądowymi lub równoważnymi

6. Minimalne normy proceduralne we współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych

6.1. Reforma traktatowa

6.2. Wzajemne dopuszczanie dowodów

6.3. Prawa jednostek w postępowaniu karnym

6.3.1. Prawo do tłumaczenia

6.3.2. Prawo do informacji (projekt)

6.3.3 Prawo do adwokata (projekt)

6.3.4 Zielona Księga w sprawie tymczasowego aresztowania

6.4. Prawa ofiar przestępstw

7. Normy minimalne dotyczące przestępstw i kar

7.1. Wprowadzenie

7.2. Przedlizboński stan prawny – podstawy traktatowe

7.3. Polizboński stan prawny – podstawy traktatowe

7.3.1. Normy minimalne – poważna przestępczość transgraniczna

7.3.2. Normy minimalne – zapewnianie skuteczności polityk UE środkami prawa karnego

7.4. Problemy horyzontalne związane z harmonizacją prawa materialnego

7.5. Poszczególne obszary harmonizacji

7.5.1. Prawnokarna ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej

7.5.2. Prawnokarne zwalczanie korupcji

7.5.3. Zwalczanie terroryzmu

7.5.3.1. Harmonizacja przestępstw i kar

7.5.3.2. Zamrażanie funduszy i aktywów w celu zwalczania terroryzmu

7.5.4. Zwalczanie handlu ludźmi

7.5.5. Zwalczanie seksualnego wykorzystywania dzieci

7.5.6. Zwalczanie nielegalnej imigracji

7.5.7. Prawnokarna ochrona środowiska

7.5.8. Zwalczanie handlu narkotykami

7.5.9. Cyberprzestępczość

7.5.10. Zwalczanie przestępczości zorganizowanej

7.5.11. Zwalczanie rasizmu i ksenofobii

7.6. Europejski kodeks karny?

8. Współpraca policyjna w Unii Europejskiej

8.1. Traktatowe podstawy współpracy policyjnej

8.2. Zasada dostępności

8.3. Koncepcja ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego

8.4. Europejski Urząd Policji – Europol

8.4.1. Podstawy prawne działania Europolu

8.4.2. Struktura organizacyjna Europolu

8.4.3. Mandat Europolu

8.5. Europejskie Kolegium Policyjne – CEPOL

8.6. Dorobek prawny Schengen – formy współpracy policyjnej

8.7. Komitet COSI

8.8. Wymiana danych i informacji wywiadowczych

8.9. Współpraca policyjna w ramach systemu Konwencji z Prüm

8.10. Pozostałe przykłady współpracy policyjnej w Unii Europejskiej